Bizim hikayemiz 1 Mayıs 2002 de başladı.(aslında benim için cihanı ilk gördüğümde başlamıştı ama gizliyodum işte) Aşkım benle konuşmak istemişti.Ay çok heycanlıydım.Ne dicekki bana diyodum.O ara saçlarımı kızıla boyamıştım ve tek amacım cihanın dikkatı çekmeti.Sanırım başarmıştım.İlk konuşmamız o kadar özel geçmemişti.Klasik tanışma faslı.Ama aşkım kumaş pantolun ve öğrenim kredisiyle aldığı beyaz kareli bi gömlek giymişti.Okulun bahçesinde öylesine tur atıyoduk.Ay çok komikti.Neyse o günden sonra artık sık görüşmeye başlamıştık.Adını henüz koyamadığımız bi ilişkimiz vardı.Zaten bi sorunumuz vardı.hiç yalnız kalamıyorduk bi ordu gibi geziyorduk.Uf sanki yalnız kalsak napcaz.Akıl işte.Bu durum bölece 1 aya yakın sürdü.Ama artık kendimize sormaya başlamıştık.Biz arkadaş mıyız sevgili mi?Ve bi karar aldık.Saat 19:00 a kadar kendi arkadaşlarımızla bu saaten sonra beraber takılcaktık.böylece birbirmizi tanıma dönememiz hızlandı.Ay derken haziran sonu okul bitti.Yazın napcaz nasıl görüşcez diye kara kara düşünürken okulun yazın yaptığı kazıya katılma kararı aldık.böylece temmuzda yine görüşecektik.
Ve zaman bi şekilde geçiverdi.Nihayet temmuz geldi ve cihan antalyadan urfaya geldi.Beni alıp kazıya gitcektik.Ama o dönem sürekli kusma hastalığına yakalanmıştım.Yola çıkacağımız gün serum takılmıştı bana ama ne olursa olsun o kazıya gitmeliydim.Ve hasta hasta gittik.Önce diyarbakıra orda bi kaç gün kalıp ordan kazıya geçicektik.Allahım gene hastalık peşimi bırakmıyor.Sürekli kusan hastalıklı bi tip.42 kiloya düşmüştümAma bendeki de ne inat illa gitcem kazıya..Sonunda gidebildik.Batman da Körtiktepe kazısı.Ay ya ne güzel günlerdi.Orda bir ay kaldık.Ve o dönem orda çektiğimiz ilk resimlerden.Ay ya ne hoştu....(Ay bu yazı destan oldu.İşte böle başladı herşey.Burda bitirim artık)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder