KASIMDA AŞK BAŞKADIR

Cihan bu filmi bana 2002 nin son aylarında izlettirmişti.Son derece etkisinde kaldığım ve beğendiğim bir filmdi.İkimiz için de özeldi..Ama bizim ilişkimiz açımızdan en kötü günlerimizi kasım ayında geçirdik maalesef .Aslında kötü şeyler anlatmak istemiyorum ama bu dönem bizim için bi dönüm noktası oldu.Ya kopacaktık yada uzun yıllar devam edecekti.Bu yüzden anlatmalıyım.
Cihan yeni bir bölümdeydi artık yeni arkadaşları eskisinden faklı bi çevresi olacaktı tabii.Ortak arkadaşlarımız olmuştu hep ama değişecekti durum.Eylülde okul başladı çok şükür kavuşmuştuk.Ekim ayında Toplum gönülleri vakfıyla bi okul yapma projesi vardı.Ona katılmıştık.Cihan ben ve cihanın yeni bölümünden arkadaşları.Güzel bi deneyimdi ama bizim için.Diyarbakır Silvan ilçesinin çok küçük bir köyüne gittik adeta harebey dönmüş 2 sınıflı bir okul vardı onu onaracaktık.Çok güzel bi mutluluktu .Ama ben bugün bişeyler fark etmiştim Cihanla biraz uzaklaşmış olduğumuz tabiî ki bu durum üzdü beni ama kuruntu olduğunu düşünmek istiyordum.
Kasım aylarının başında Cihan bana bişeyler demeye çalıştı ama sanırım anlamak istemedim.Hiç unutmam Cihanla ilk gittiğimiz cafe olan Han Kapısı adlı yede 8 kasımda anlaşarak bu beraberleğin sonu yok görüşmeyelim kararını almıştık.Ne kötü bi gündü..Ordan kalkıp hemen arka sokaktaki yaşadığım misafirhaneye gitmek nasıl zor geliyordu anlatamam.İçimden kasımda aşk gerçekten başkaymış diye düşünüyordum.Cihanla konuşmadan geçen 2 günüm 1 yıl gibi geçti benim için.Misafirhane odama kapanmış Sezen Aksu felan dinliyordum.Bunalımdaydım.Sonradan bu iki günü Cihan için de çok zor geçmiş olduğunu anlatacaktı Cihan.Hele en çok beni üzen an onu kantinde görüp konuşmamamızdı.Niye böyle bişey yapmıştık bilmiyorum ama konuşmak gelmedi içimizden demek.Sonra bi kaç gün sonra misafirhanede oturuken Aslında cihanın arkadaşı olan ama sonra ortak arkadaşımız haline gelen ve hatta sonra nikah şahitliğimizi yapmayı en çok hakkettiğini düşündüğümüz bi arkadaşımız aradı beni..Nedir bu sorun diyodu bişeyler duydum inanmıyorum diyodu.Dışarı gel konuşalım böyle olmaz diyordu.Daha sonra Cihanı da aramış onu da çağırmış Bize aklımızı başımıza almamızı söylüyodu.11 Kasım gecesi tekrar barışmış olduk.Ve ogünden sonra 1 gün bile küs kalmadan bu günlerimize geldik çok şükür.Ve her şey daha sağlamdı artık.Ayrı olamayacağımızı anlamıştık..

2003 yazı

Bundan sonraki süreç şöyle gelişti. Cihan sınava girmişti o yazı onun puanını beklemekle geçirdik. Ve o yaz ilk kez 2,5 ay görüşemeyecektik. Zor bi yazdı benim için.Ben kendimi o yaz bi nevi eve kapattım ve ehliyet sınavına çalışıyordum.Çalışmam sınavım zorluğundan değil maksat zaman geçirmekti.Neyse sınava girdim ve tabi geçtim sonra direksiyon sınavını da tek elle tutulur bu yazın işte bu ehliyeti almış olmamdı.
Ağustos ayında puanlar açıklandı ben Cihana Diyarbakır dışında hiçbir yer yazma diyodum.Zaten o da o niyette değildi.Neyse eylül başında tekrar Dicle kazanmış olduğu belli oldu.Çok sevindik tabii.Sosyal Bilgiler öğretmenliği okuyacaktı bu kez.Yeniden başlıyordu sanki.Artık aynı bölümde olmicaktık ve aynı dersleri almayacaktık ve o benden 2 sene sonra mezun olacaktı.Yepyeni bi süreç başlıyordu.Ve aslında zor bi süreç…

Haziran 2003

Cihan artık Arkeoloji de okumak istemiyodu ve Haziranda tekrar öss ye girecekti.Ben kazanacağını pek ümit etmiyordum.Beraber okuruz sonra da o bir sene uzatır birlikte mezun oluruz diye düşünüyordum.Ama kısmet bu işler.Sınava girdi ve sınavı iyi geçmişiti.O yaz benim aiçin ondan ayrılmak daha zor geliyordu.Hem belki başka biyer kazanacak,yollarımız ayrılcak mıydı?O Antalyada sınav sonucunu bekleye dursun bende o yazı ehliyet sınavı gibi şeylerle geçirdim.Bi an önce bitsin istiyordum bu yaz.İlk kez bu yaz bu kadar uzun süreli görüşmeyecektik.

Ocak 2003

Her şey çok güzel giderken mutlaka kötü bişey olmalıymış gibi hayatın kuralı.
1.dönemim son günlerindeykin 24 ocak son finalimin olduğu gün hayatımın en kötü.Hayatta en sevdiğin insanı kaybettim.O kadar kötü günler geçirdim ki burda anlatmak istemiyorum.Zaten anlatamam da.
Ama bildiğim bir şey var bu kötü günlerimi Cihanın sayesinde atlattığım.Bu üzücü olaylar nedeniyle 2003 ün ilk dönemlerini ve 2.sınıf 2.dönemimi anlatmayacağım....

Kasım 2002

Kasım 2002 nin şöyle bir önemi vardı.Cihanla ilk kez şehir dışına çıkacaktık.Antalyaya gidecektik.Cihanın ailesi Antalya'da yaşıyordu ve abisi evleniyordu.(sonradan biten bir evlilik) Düğüne beraber gidecektik dahası onun ailesi ile tanışacaktım.Çok heyacanlıydım tabi.Sanırım biraz da yüzsüzmüşüm ve caseretli 5 aydır tanıdığım birinin peşine takılıp Antalyaya gidiyordum hem de ailesinin yanına.Nasıl güvenmişsem artık.Ama o güveni vermiş demek ki.Neyse Antalya gittik.Ailesi ile tanıştım ve onları sevmişitm.Sanırım onlar da beni sevdi.Zaten sadece 1 gece kaldık.Çünkü okul vardı.Düğün 3 kasımda olmuştu.O günü unutmam çünkü türkiye de genel seçimler vardı.Düğünden sonraki sabah biraz Antalyayı dolaştık.Güzel geçmişti.dahası aşkımla beraber ilk kez uzun bir yolculuğa çıkmıştık.Dönüşte geldiğimiz otobüste İbrahim Tatlıses'in Derya tuna ile birlikte çekmiş olduğu ve o dönem için farklı bir sayılabilecek (Farkı filimde diyalog pek yok genelde müziK)GÜNAH filmini oynatıyorlardı otobüste.Kimbilir kaçıncı izleyişimdi ama Cihanla daha güzeldi.Bu filmi ikimizde çok severiz.O kadar zevkle izlemişitim ki bi daha o kadar güzel gelmedi o film bana.Böylecene bir Antalya yolculuğu ve aile ile tanışma seronomisi sona ermişti.Güzel bir yolculuktu ama.. ANTALYA-kasım 2002

(Temmuz 2002-Batman körtiktepe)

Kazıdan sonra artık anlamıştım ki bu kısa bir ilişki değildi.

Gelecek hayatımın temelleri atılıyordu.bunu nerden anladım.Şöyle ki en kötü günümde yanımda olan birisi hep yanımda olcaktı.Hani derler ya iyi günde kötü günde,hastalıkta sağlıkta.İşte böyle günlerde cihan hep yanımdaydı.Derken 1.sınıf bitti ve ben artık 2.sınıftaydım.Eylülde okullar açıldı.Çok mutluydum tabiki.Ben artık yavaş yavaş sağlığıma kavuşuyordum.Çünkü Cihan bana çok iyi bakıyordu.Her şey çok güzeldi....

Hikayemiz ve ilk resmimiz

Bizim hikayemiz 1 Mayıs 2002 de başladı.(aslında benim için cihanı ilk gördüğümde başlamıştı ama gizliyodum işte) Aşkım benle konuşmak istemişti.Ay çok heycanlıydım.Ne dicekki bana diyodum.O ara saçlarımı kızıla boyamıştım ve tek amacım cihanın dikkatı çekmeti.Sanırım başarmıştım.İlk konuşmamız o kadar özel geçmemişti.Klasik tanışma faslı.Ama aşkım kumaş pantolun ve öğrenim kredisiyle aldığı beyaz kareli bi gömlek giymişti.Okulun bahçesinde öylesine tur atıyoduk.Ay çok komikti.Neyse o günden sonra artık sık görüşmeye başlamıştık.Adını henüz koyamadığımız bi ilişkimiz vardı.Zaten bi sorunumuz vardı.hiç yalnız kalamıyorduk bi ordu gibi geziyorduk.Uf sanki yalnız kalsak napcaz.Akıl işte.Bu durum bölece 1 aya yakın sürdü.Ama artık kendimize sormaya başlamıştık.Biz arkadaş mıyız sevgili mi?Ve bi karar aldık.Saat 19:00 a kadar kendi arkadaşlarımızla bu saaten sonra beraber takılcaktık.böylece birbirmizi tanıma dönememiz hızlandı.Ay derken haziran sonu okul bitti.Yazın napcaz nasıl görüşcez diye kara kara düşünürken okulun yazın yaptığı kazıya katılma kararı aldık.böylece temmuzda yine görüşecektik.

Ve zaman bi şekilde geçiverdi.Nihayet temmuz geldi ve cihan antalyadan urfaya geldi.Beni alıp kazıya gitcektik.Ama o dönem sürekli kusma hastalığına yakalanmıştım.Yola çıkacağımız gün serum takılmıştı bana ama ne olursa olsun o kazıya gitmeliydim.Ve hasta hasta gittik.Önce diyarbakıra orda bi kaç gün kalıp ordan kazıya geçicektik.Allahım gene hastalık peşimi bırakmıyor.Sürekli kusan hastalıklı bi tip.42 kiloya düşmüştümAma bendeki de ne inat illa gitcem kazıya..Sonunda gidebildik.Batman da Körtiktepe kazısı.Ay ya ne güzel günlerdi.Orda bir ay kaldık.Ve o dönem orda çektiğimiz ilk resimlerden.Ay ya ne hoştu....(Ay bu yazı destan oldu.İşte böle başladı herşey.Burda bitirim artık)